Project: Rullens fabrieke

met Druwé 2met Druwé1  
 
 
 
Interview met Gerard Druwé (73j) over zijn werk
op de Nieuwpoortse steenbakkerij.
 
 
 

1. Wat voor werk deed je daar?

 

Ik berekende de kostprijs van … euh..’vanalles’. (lacht) Ik berekende de kostprijs van de stenen, hoeveel brandstof er nodig was om de ovens te laten branden, de juiste prijs van de terracotta, ik  berekende ook de lonen en controleerde de boekhouding van de steenfabriek.

2. Was het zwaar werk?

Voor mij niet want ik werkte op ‘de bureau’. Je kon mijn werk niet vergelijken met de mannen die de stenen moesten laden. Ik herinner me Leon Vantomme die bij het laden acht stenen tegelijkertijd kon vastnemen en doorgooien naar de volgende!

 In het begin van mijn carrière had ik nog geen telefoon. Met mijn fiets reed ik dan naar de vismijn waar er wel een was. Ik deed dan bestellingen of informeerde Mr. Prosper Dumoulin, die mededirecteur was, over de gang van zaken in de steenfabriek. Ook zakrekenmachines waren er toen nog niet. Ik heb daardoor wel zeer goed leren rekenen uit mijn hoofd. (lacht)

Hoelang heb je daar gewerkt?

 

 

 

 

 

Ik ben begonnen in de steenbakkerij in 1958. Ik moest eerst twee maanden werken op proef en dan examens afleggen. Ik was  toen de eerste die is aangenomen na het maken van examens. En de baas van de steenfabriek, Alberic Florizoone, was mijn nonkel! Trouwens de stichter van de steenfabriek was mijn grootvader.  Hij was gekend onder de naam: "stoktje". Maar ik heb hem nooit gekend. Ik was één jaar toen hij stierf.  

In 1980 heb ik alle ontslagbrieven opgemaakt, ook de mijne! (lacht)

Verdiende je daar goed je boterham?

Wat was je uurloon?

 

Toen ik werd aangenomen, heb ik onderhandeld over mijn wedde. De andere bedienden verdienden per verkoop van de stenen. Maar ik wilde een vast salaris dat meeging met de index. Ik kreeg dus steeds opslag op mijn nettosalaris. Ik ben begonnen met 4000Bfr per maand. Ja, ik heb goed mijn brood verdiend in de steenfabriek.  

Waren de bazen streng?

 

Ik had een grote verantwoordelijkheid en moest regelmatig verslag uitbrengen bij de directeur.  De directeur was niet zo streng voor de anderen. Hij sprak trouwens Frans en dat verstonden de meesten niet maar mijn berekeningen moesten wel kloppen! Ik was dus zelf baas en ik was wel streng als het moest.

Werd er ook iets anders dan stenen gemaakt? Wat precies?

 

De terracotta voor de basiliek van Koekelberg werd gemaakt uit vijf verschillende soorten klei dat gekocht werd in Duitsland.

Onze specialiteit waren de sponsstenen. Ze werden als isoleerstenen gebruikt voor binnenmuren. Er zat 40% zagemeel in en je kon er in zagen.  Daarnaast had de steenbakkerij de alleen productie van ‘spherulite’stenen. Die stenen waren gemaakt van het lichte vliegas en een kleefstof ‘ligniet’ genaamd. Die isolatie stenen werden hoofdzakelijk gebruikt in de ovenbouw en in koelkamers voor in de visnijverheid. Die stenen werden verkocht tot in Rusland!

Zijn er ongelukken gebeurd?

Ik herinner me dat een man met zijn hand in een machine was geraakt en een paar vingers daardoor kwijt raakte. De wetten op de veiligheid werden alsmaar strenger met de jaren.  Ik was hoofd van het comité van de veiligheid op de fabriek en elk jaar was er een grote, algemene controle door het ministerie.

Had je het naar je zin in de steenbakkerij?

Ja, ik deed mijn werk heel graag.  Als de sirene ging, was er  koffiepauze maar ik werkte gewoon  door. Pas na het ontslag begon ik me te realiseren dat ik zeer veel met dat werk ben bezig geweest.

 
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Basisschool de Vierboete Nieuwpoort. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s